Recensies / Literaire kritiek over ‘Circulaire systemen’

“[…] een wonderlijk concept.”
Erik Lindner - in: De Groene Amsterdammer.

“[…] de mens heeft een grote fascinatie voor alles wat roteert, omdat er een systeem in zit. Zoiets zou een gevoel van veiligheid moeten geven, maar doet dat vaak niet. Bogaert reikt boeiende routes aan om aan elke systematisering te ontsnappen. Maar is daar wel een ontkomen aan? ‘Men verdooft zich / in een vaststelling van honderdduizend dingen.’ ”
Paul Demets - in: Knack. Meer.

“Zijn 26 gedichten schuiven een ‘men’ naar voren, het onpersoonlijke voornaamwoord dat je vooral aantreft in recepten en instructies. Een onpoëtisch woord. Ook de stijl en woordkeuze van deze tienregelige gedichten hebben iets hards en zakelijks. Ze gaan vaak over onmenselijk genoemde technische dingen als een roltrap, een draaideur, een betonmolen, een kinetic watch. Maar is ook de mens (bloedsomloop, ademhaling) geen circulair systeem? […]
Betoverende, elektriserende helderheid, […] het waarmerk van een dichter die ons beeld van wat literatuur is, omwentelt.”
Erik de Smedt - in: Leesidee. - Het hele artikel.

“Er is maar één definitieve manier om aan de kringloop te ontsnappen: de dood. Door de manier waarop klokken functioneren, lijkt de tijd circulair, maar dat is schijn.”
“Zijn nieuwe bundel is een hoogst particulier product […] een beklemmende tredmolen.”
Piet Gerbrandy - in: De Volkskrant. - Het hele artikel.

“Opvallend is dat niet het circulaire overweegt, noch de systematiek maar het alledaagse en het menselijke. Niet alleen zijn de meeste van Bogaerts circulaire systemen zo concreet en gewoon als airconditioning of een mengmachine, ze spelen zich meestal af in de openbaarheid. Dat zou je bij een eerste lezing niet zeggen.”
Dietlinde Willockx - in: Tijd Cultuur. - Het hele artikel.

“Toch loont het de moeite […] de bundel nog een tweede, een derde, zelfs een vierde keer te lezen. Beetje bij beetje ontdek je zo de indrukwekkende samenhang, en raak je meer en meer vertrouwd met het eigenzinnige wereldbeeld van de auteur.”
Bart van der Straeten - in: Ons Erfdeel. - Het hele artikel.

“[…] wat Bogaert uitzonderlijk goed kan: zijn gedichten iets laten dóen in plaats van ze iets laten vertellen. Hoewel zijn poëzie ogenschijnlijk geen spectaculaire vorm heeft, gebruikt hij die wel op een spectaculaire manier.”
Yra van Dijk - in: Yang. - Het hele artikel.

“Het doel van het verlangen is niet de uiteindelijke volledige vervulling. Integendeel zelfs, een vervulling van het verlangen, zou tot vernietiging leiden. Het doel van het verlangen is net gelegen in een voortdurende reproductie ervan in een circulaire beweging.”
Anne Decelle - in: Bzzlletin. - Het hele artikel.

“Deze gedichten zorgen […] voor een ontwenningskuur, het opgeven van stereotiepe zienswijzen, het doorbreken van geijkte verwachtingspatronen. Ze spreken opvallend ongewoon over het onopvallend gewone.”
Joris Gerits - in: Streven. - Het hele artikel.

“[…] een zeer fascinerende bundel van een dichter die opnieuw bewijst dat hij een van de interessantste Nederlandstalige dichters is.”
Jos Joosten - in: De Standaard. - Het hele artikel.

“Bogaert ironiseert het behoedzame taalgebruik van de wetenschappelijke verhandeling (een procédé dat hij ook in zijn bibliofiel uitgegeven bundel Toespraak uit 1998 al zeer succesvol toepaste) en hij confronteert zijn lezer met de hopeloosheid van het streven aan de onpersoonlijkheid van dat soort retoriek te ontsnappen, ook als het er wérkelijk toe doet wat er gezegd wordt. ‘De onderlip / krult naar wat een hersenkwab / vol echo’s in gevangenschap dicteert’.”
Thomas Vaessens - in: Het Financieele Dagblad. Meer.

 

Overzicht van recensies / literaire kritiek over Circulaire systemen