[Finale] 3

Van de gewoonte ga ik uit
zoals gepland.
En omgekeerd. Getuigt

dit zweet van vurigheid?
Ik hoor ons ademhalen.
Zolang neem ik alles aan

voor echt, als waar.
Hier zijn we het perfecte paar.
Dit is verbondenheid.

In gedachte veeg ik de make-up van je gezicht,
trek jij het nummer van mijn rug.
Voor het evenwicht.

 






Publicatiegeschiedenis van dit gedicht

Recensies / Literaire kritiek waarin dit gedicht ter sprake komt


Reageer op dit gedicht