Je vreest het affront als stront aan je voeten

Je vreest het affront als stront aan je voeten.
Ringen van wind om de enkels.
Naakter kan niet.
Dit is de constructie waar je van droomde.
En dan krijg je dat weer.
De blabla van de kwal in de pap op het kookpunt.
Het leedwezen. De loftrompet (prot).
Iets wat uit de luidsprekers lekt.
Concreter moet het niet worden.
Je blust de boel. Je blaast.
Laat het stijven. Het vel kan eraf.
Wat een geluk. Je schraapt het uit, ja, daar,
dat zijn de finesses.
Levenslang warmte uit andermans handen?
Daar gaat al de gruizige soep richting putje centraal.
Zou dat het venijn zijn?






Publicatiegeschiedenis van dit gedicht

Vertalingen van dit gedicht

Recensies / Literaire kritiek waarin dit gedicht ter sprake komt

Lezers over dit gedicht (3 reacties)


  1. Kirsten Van de Steen (18-03-2011) schreef :

    De gedichten uit deze bundel zijn zeer expliciet, wat ook duidelijk te merken is aan het taalgebruik. De dichter gaat niets uit de weg, maar soms moet je een gedicht meerdere keren lezen om de betekenis ervan te achterhalen.

  2. Simon De Block (21-03-2011) schreef :

    De dichter is in deze bundel zeer expliciet en dat apprecieer ik wel. Hij draait niet rond de pot en dat is mooi.

  3. Abdül Backar (10-05-2012) schreef :

    Ik vraag me af of het in onze maatschappij, reeds zo doordrongen met wat men expliciet durft te noemen, wel nodig is deze tekst te schrijven. Van dichters die men wel eens intellectuelen placht te noemen verwacht men een zekere sereniteit omtrent hun werk. Het schokkende karakter kan een middel zijn, maar ik vrees dat het hier een doel op zich is.

Reageer op dit gedicht