UW ZAKEN NIET

Langs deze weg wens ik, lief, te hebben
gezegd: het gaat pijn doen.
Graag ontving ik in het donker
lijf en leden.
Schrik niet. Ik ken de gewelven.
Het is even angstaanjagend als waar
men het bekijkt vanuit
het juiste perspectief. Gaat u mee?

In reactie op uw schrijven waarin de vraag
of het lang duren zal:
denk aan het ritme, duif.
Ik weet ik ben
te ik-gericht, dit is een zalf,
dit is stikstof
en hier moet,
luister, een lek gedicht. Volgt u mij?

Het is te veel.
Ik ben formeel: ik kan u niet meer zien.
Ik zal gelaten dragen wat ik ben, wat ik weet,
wat men littekens noemt.
Zo zal ik zijn: modest en uiteindelijk weg.






Vertalingen van dit gedicht

Recensies / Literaire kritiek waarin dit gedicht ter sprake komt


Reageer op dit gedicht