18

Gelijk men kakkerlakken ziet
(die men ook later in de taartvorm vindt),
zo kan men reageren op wat de wandklok toont.
Niet op de uren die in muren dringen
van woonst of werkvertrek.
Maar op uren die, van de wijzers afgespat,
verdwijnen en verdwenen zijn,
hoewel ze in glitterpakken
op het netvlies hangen.
Dat is wat ons de wandklok toont.





Uit: Circulaire systemen - © 2002 Paul Bogaert & Meulenhoff

Publicatiegeschiedenis van dit gedicht

Vertalingen van dit gedicht

Paul Bogaert over dit gedicht

Recensies / Literaire kritiek waarin dit gedicht ter sprake komt

Lezers over dit gedicht (5 reacties)


  1. Steff VdB en Jeroen B (25-01-2007) schreef :

    Het is een mooi gedicht, al moet men het echter een paar keer herlezen alvorens de diepere betekenis kan achterhaald worden, namelijk het verlangen naar vervlogen tijden.

  2. Kathleine & Dieter (22-01-2010) schreef :

    Het gedicht is zeer aansprekend. Het toont dat de snelheid waarmee de tijd verloopt zo verafschuwbaar als ongedierte is. Het leven gaat te snel voorbij, de mensen staan er niet bij stil, tot ze plotseling met het verleden geconfronteerd worden. De tand des tijds laat niets ongemoeid.

  3. Matthias Roobroeck (18-05-2010) schreef :

    Mooie weergave van Vadertje Tijd.
    De hunker naar de controle over de tijd is zo groot,
    maar de mogelijkheid om over tijd te beslissen ligt niet bij de mens. Tijd is iets oncontroleerbaar, men kan de tijd wel invullen, maar jammer genoeg gaat de tijd traag op de momenten waarop de tijd ni traag moet gaan en spijtig genoeg vliegen de knallende momenten voorbij met de snelheid van het licht. Nostalgie.

  4. Laurens (18-05-2010) schreef :

    ik ben het volkomen met je eens Matthias! Een filosoof zou het niet beter kunnen zeggen !

  5. Glen Van den Berge (18-05-2010) schreef :

    Dit is helemaal correct wat Matthias schrijft. Tijd is iets waar wij geen controle over hebben.

Reageer op dit gedicht