HANGENDE

Onderstaand gedicht komt uit de bundel ‘WELCOME HYGIENE‘ van Paul Bogaert.

WELCOME HYGIENE. Gedichten.

Vorig gedicht | Volgend gedicht

HANGENDE

Ik beweeg niet en niks wijst erop
(behalve de ogen) dat ik niet slaap.
Ik ben dood noch opgezet, het is geen droomsequens.
Ik lijk te rusten, lezer/es, maar ik ben bezig
aan een brief, juist begonnen aan een lied.
Daarbij geen vel papier, geen hand die deze huid betast,
geen pen die door de vingers draait.

(We bevinden ons in de bergen).
Eerder kocht ik de dikste jas, een muts,
een krokodillenleren tas, wendde ik mij wenend
tot een overkoepelend orgaan, verliet ik na een toespraak
van het nodige voorzien mijn vader, mijn moeder, lezer/es,
ontsmette ik het eetgerei, verplaatste ik mij ontevreden
maar zoals nu, zo roerloos was mijn lichaam nooit.
Stond er maar een persoon beneden
aan de voet van de bergen,
die waarschuwt wie vertrekt voor gevaar
wanneer dauw zich op voorwerpen vastzet en bevriest
en evenwichtsstoornissen, tandplak, overmoed, gebrek aan durf
zich voordoen en die meedeelt dat geloof in samenhang
in dit geval aangewezen is.

Uit: WELCOME HYGIENE – TOESTAND