{"id":5847,"date":"2026-09-03T15:53:05","date_gmt":"2026-09-03T13:53:05","guid":{"rendered":"http:\/\/www.paulbogaert.be\/gedichten\/?page_id=5847"},"modified":"2026-09-03T15:53:05","modified_gmt":"2026-09-03T13:53:05","slug":"1984-ongerijmdheden-trek-een-kaart-en-betaal","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.paulbogaert.be\/gedichten\/favoriete-dingen\/1984-ongerijmdheden-trek-een-kaart-en-betaal\/","title":{"rendered":"1984 – Ongerijmdheden – ‘Trek een kaart en betaal’"},"content":{"rendered":"\n

Trek een kaart en betaal<\/h1>\n\n\n\n

OVER HET VERZINNEN VAN ONGERIJMDHEDEN<\/h5>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Als tiener kun je op een bepaald moment opeens genieten van absurditeiten en van wat abnormaal is. Iemand zegt je dat iets ‘absurd’ is en je begrijpt dat. En hoe leuk is het om met je tienerbrein plots z\u00e9lf dingen te kunnen verzinnen waarvan je w\u00e9\u00e9t dat ze ongerijmd zijn.<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

In augustus 1984 verbleven we met de familie een week of twee aan zee. Het weer was niet slecht, maar ook niet goed genoeg om lange dagen op het strand door te brengen. Minstens \u00e9\u00e9n keer per dag maakte ik een gezonde wandeling, samen met mijn jongere broer, mijn zus en een nicht. Het was die zomer waarin iedereen espadrilles droeg.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n
Ms. Pac-Man<\/strong><\/h6>\n\n\n\n

In realiteit leidde de wandeling ons linea recta naar altijd dezelfde taverne. Een vrij donkere taverne waarin de eigenaar pal in het midden op het vasttapijt een Pac-Man-Arcade-game (tafelmodel)<\/a> had geplaatst. Op de zijkant was er een gleuf voor geld en dan kon je tegen elkaar spelen. We waren vrij goed in het Ms Pac-Manspel. De strijd was intens en zenuwslopend. We kenden de spookjes bij naam: Inky, Blinky, Pinky en Sue. Ze maakten ons doodnerveus. <\/p>\n\n\n\n

\n
\"Ms.<\/figure>\n<\/div>\n\n\n
Futuristisch spelgeluid van het Ms Pac-Man-game<\/figcaption><\/figure>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

We bestelden daar dan \u00e9\u00e9n cola bij, die we zo traag opdronken dat in de prikloze cola de smaak van het schijfje citroen dominant werd. Nu nog katapulteert ‘cola met citroen’ mij naar die pacmantafel in die taverne van toen.<\/p>\n\n\n\n

Al snel waren we pacmanverslaafd en maakten we dus, soms meerdere keren per dag, lange gezonde wandelingen. Even snel kampten we met een tekort aan muntstukken. Het toeval wilde dat er in die periode een rommelmarkt plaatsvond op de stoepen van de kustgemeente. Voor en door het volk.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n
Zand, water en lucht<\/strong><\/h6>\n\n\n\n

Een puberbrainstorm van een paar uur leverde een allegaartje op van producten en diensten waaraan volgens ons tienerbrein de rommelmarktbezoekers niet zouden kunnen weerstaan.<\/p>\n\n\n\n