KLAARLICHTE DAG

Niets aanraken en in afwachting
afstandelijk in- en uitzoomen en beseffen
hoe brutaal en hoe blootgesteld nu.
Na de vaststellingen
de opening optimmeren met rek- en strekoefeningen,
volstorten met rek- en strekoefeningen,
de rek- en strekoefeningen afbouwen,
stoppen met de rek- en strekoefeningen en voelen
hoe moe het lijf van overmoed,
van het gedachtegoed.



Dit gedicht is verschenen in Het Liegend Konijn.

Al wie opgewekt is

Al wie opgewekt is, mag naar zaal Paardenbloem.
Dat geldt ook voor iedereen die sterk en spontaan is.
Ook sociale of stoere personen gaan met Geoffrey mee.

De anderen blijven hier om de grondverf
om te roeren en daarna een dunne laag aan te brengen.
Daar heeft iemand een vraag, graag in de loopmicrofoon.

Wat met de zelfverzekerde mensen?
Nog even jullie aandacht. Ook zelfverzekerde mensen mogen
Geoffrey of Sylvia volgen naar de Paardenbloem.




Uit: Ons verlangen – ONZEKERHEDEN 12

Dit gedicht beluisteren op Lyrikline.org (tekst en audio).
Dit gedicht door Paul Bogaert gebracht op Nacht van de Poëzie 2018 Utrecht (YouTube VPRO).

Tenten 14 jaar

14 JAAR

Meer licht. Meer welzijn en gezondheid.
Zou je denken. Maar de meisjestent is meer
een onafhankelijke denktank.
Er worden njets gefabriceerd.
Ze zuigen er tictacjes op. Ze snuiven er
alcoholstift. Ze likken
aan labels. Aan hun vingers
kleven adresetiketten. Ze hebben een handschrift
voor spreuken. Ze verzinnen folteringen
op post-its voor lastige klanten.
Dit kan uitgewerkt worden
tot een longread
over silhouetten, panoramavrijheid en oversteekbewegingen.
Iets voor gevorderden. 3D-dingen.



14 JAAR

Aan de andere kant, het morsige
lachen om een klinkerbotsing, een valse
hoest, sshhht, een halve libel, het heimelijk ergens
spuiten van shampoo. Van hand tot hand
gaat het Nieuw Moppenboek voor de Jeugd
om erin te rochelen.
Volgen soortgelijke feiten.
Tussenpozen, verdunde imitaties.
En daarna dus, zou je denken, ben je vrij.
Toch is er in de jongenstent
niet voor elk gewoontedier een plaats.
Dat luistert. Dat graaft elk zijn gang.
Ineens kan alles anders zijn, oorzaak of gevolg
van een nachtelijke overname.



uit: Zo kan het niet langer

Langs naamloze wegen

Open de poort is open. We zingen
vals op ledendagen. We hoelahoepen. Levenslust
is de mooiste haarspeld die we kunnen dragen

(allen) langs naamloze wegen,
langs naamloze wegen.

Het kan geen kwaad advies te willen.
De fraaiste route is met vragen geplaveid. Twijfels
zijn de beste sandalen die we kunnen dragen

langs naamloze wegen,
langs naamloze wegen.

Blijkt het motief uit doodskopjes te bestaan,
dan moet het textiel naar de boetiek terug. Daadkracht
is de hipste mantel die we kunnen dragen

langs naamloze wegen,
langs naamloze wegen.

Zo goed als alles is in kaart gebracht,
maar niet alles wordt benoemd. Het deeltijds zwijgen
is in berg en dal de sterkste wandelstok

langs naamloze wegen,
langs naamloze wegen.

We prijzen de vertraging en het schuiven
van de vermoedelijke aankomsttijd. Het halve aanvaarden
is het schoonste ondergoed

langs naamloze wegen,
langs naamloze wegen.

Maar ‘s avonds als de poort gesloten is.
En wij leugenachtig liggen. En het zwart
komt flapperen. Des avonds aan de poort.

Dan oefenen we de list in. De wens
nog één keer van de oude boom een peer!
De ritmisch uitgesproken toverspreuk.

Blijven kleven zal de macabere plukker
en wenen en smeken en beloven nooit meer
weer te keren en vallen en verdwijnen
langs onverharde wegen (x4).




Het bovenstaande gedicht werd geschreven voor Poesia Divina 2018, georganiseerd door het Festival van Vlaanderen Kempen, Poëziecentrum en CC Zwaneberg.
Aan 9 dichters werd gevraagd een nieuwe psalmtekst te schrijven onder het motto Schaam je niet mens te zijn.

STIL

Gij aarzelt niet als ge wat zegt
en gij lijkt sprekend als ge zwijgt
op iemand die het beter weet.
Maar nu er nog wat braaksel hangt
als woorden aan uw lippen,
aan uw open mond, nu krijgt
gij het niet uitgelekt, niet uitgelegd.

Trager moet gij leren inhaleren
als ik uw natte lippen kus,
uw tong van kippenvel.
De huig moet nu geparfumeerd:
gij moet de opening van de verstuiver
in de mondholte houden en drukken
en slikken, niet stikken.



Uit: WELCOME HYGIENE – WELCOME HYGIENE